Het noteren van noten of intervallen in kleur is een
concept dat ontwikkeld werd door guitare-et-couleurs.com.
Kleuren worden gebruikt om "wat eerst ingewikkeld
leek eenvoudig te maken".
Kleuren maken het spelen of oefenen op een gitaar
(of ieder ander gefret snaarinstrument) veel
makkelijker en sneller dan het spelen van zwarte
noten op wit papier.
Het gebruik van kleuren geeft veel informatie. Het
begrijpen van onderwerpen, die vaak vaag zijn voor
veel gitaristen, wordt nu ineens duidelijk.
Zodra het begrip er is, wordt het leren en de
vooruitgang makkelijker. Daarnaast gaat het
sneller. Het lijkt op een trein die maar één enkel
spoor hoeft te volgen.
Hieronder vindt u een snelle uitleg van dit
concept. Wilt u meer informatie dan kunt u "Les
grands principes de guitare-et-couleurs" (alleen
in het Frans) downloaden van deze
pagina (of door te klikken op deze
link).
Dankzij een origineel creatief en educatief
concept dat op kleuren is gebaseerd, wordt u door
dit boekje aangeleerd hoe u uzelf makkelijk kunt
verbeteren. Daarbij leert u, onafhankelijk van de
speelstijl, de verschillende belangrijke begrippen
voor een gitarist.
Als u geen enkele achtergrond hierin heeft, dan
kan het zijn dat u nog niet begrijpt wat dit
concept voor u kan betekenen. Maar heeft u al
geprobeerd heeft gitaar te leren spelen zonder
enige voorkennis? Wilt u uw kennis vergroten? Wilt
u muziek componeren of improviseren? Wilt u muziek
opnieuw spelen die u eerder heeft gehoord? Dan kan
dit kleurconcept erg interessant voor u zijn.
Tenslotte willen we allemaal dat alles
uiteindelijk beter, sneller en makkelijker gaat,
nietwaar?
Afhankelijk van welk doel u
nastreeft, zijn er twee kleursystemen die gebruikt
kunnen worden: de absolute en de relatieve.
Het absolute kleursysteem
|
 |
Waarom "absoluut"? Omdat iedere noot enkel
en alleen één kleur zal hebben:
-
C wordt rood
-
D wordt bruin
-
E wordt zalmroze
-
F wordt lichtgroen
-
G wordt lichtblauw
-
A wordt paars
-
B wordt roze
Dit betekent dat in iedere sleutel de volgende
kleuren altijd aan dezelfde noten zullen worden
gekoppeld:
Dit systeem is bijzonder bruikbaar voor een ieder
die de noten wilt leren spelen op de hals van een
gitaar, of voor een ieder die hen snel wilt kunnen
vinden.
Wordt dit echt gebruikt? Niet noodzakelijkerwijs,
zullen sommigen zeggen. Tabulaturen voorkomen immers
dat de hals van de gitaar en de klassieke
notenbalk door elkaar gehaald worden.
Op zich is dat juist. Maar er zijn echter wel
voordelen om de
namen van de noten te weten (of om hen snel te
kunnen vinden). Dit geldt vooral voor de snaren voor
de bas...
Dit kan belangrijk zijn om bijvoorbeeld te weten waarheen
een
akkoorddiagram moet worden verplaatst (een
barré in het bijzonder), zodanig dat zijn grondtoon
overeenkomt met een willekeurige noot. Als u niet
weet dat de G in de derde cel van de E snaar zit,
dan zult u niet weten dat het F barre akkoord
verplaatst kan worden naar deze locatie. Of u moet
alle mogelijke akkoord posities uit het hoofd
kennen!
Het relatieve kleursysteem
|
| |
Dit is het meest gebruikte systeem. Hij kan op
vele wijzen worden toegepast.
Dit systeem is geïnspireerd op de kleuren
die worden gebruikt in de "Dadi liniaal",
een echt toegewijd hulpmiddel voor gitaar.
Hij kan tegenwoordig
niet
makkelijk verkregen worden. Hij maakt het
mogelijk (naast andere andere bruikbare
eigenschappen) om in kleuren alle gitaarschalen
en -akkoorden te vinden en te bekijken.
In dit kleursysteem, dat "relatief" wordt
genoemd, komen de kleuren niet specifiek met een
noot overeen (zoals C, D, E, enzovoorts), maar wel
met het interval
vanaf de grondtoon (derde,
vijfde enzovoorts).
Een derde majeur (interval van twee tonen)
bijvoorbeeld, zal gekleurd worden in bordeaux, een
perfecte vijfde (3 tonen en een halve) in
oranje...
Als het nodig is kan het "+" of "-" symbool nog
aangebracht worden. Het "-" symbool bijvoorbeeld
zal worden aangebracht om een derde mineur aan te
geven.
Dit relatieve kleursysteem
wordt bij voorkeur gebruikt wanneer akkoorden,
schalen arpeggio's enzovoorts moeten worden
weergegeven, omdat dit meer mogelijkheden heeft
dan de absolute kleuren.
Waarom
"relatief"? Omdat de noten die
overeenkomen met een bepaald interval niet altijd
dezelfde noten zijn: zij zijn relatief
gerelateerd aan de voortekening.
Nog een voorbeeld. Bij een C Majeur is de
grondtoon een C. De noot die op een perfect
interval gelokaliseerd is, is een G die met oranje
wordt weergegeven. Maar de signatuur van
de sleutel kan gewijzigd worden naar E Majeur. De
perfecte
vijfde, nog steeds oranje, is dan niet meer een G,
maar een B.
Deze relatieve eigenschap is zeer bruikbaar, want
het maakt het mogelijk om hetzelfde
kleursysteem te gebruiken voor iedere
voortekening. Dus als u weet waar de
derde, de vijfde of de zevende in een akkoord of
een schaal zitten voor een zekere voortekening,
dan weet u dat ook zodra de voortekening wordt
gewijzigd.
Dit gebeurt met dezelfde gedachte als
bijvoorbeeld in de Nashville notatie.
Hier volgt een kaart
van de "relatieve kleuren":
-
De grondtoon is altijd zwart
-
De tweede en de negende zijn lichtgroen,
met een "-" symbool voor een mineur
-
De derde is bordeaux,
met
een "-" symbool voor een mineur
-
De vierde is effen
blauw.
-
De vijfde is oranje,
met een "-" symbool indien verminderd en een
"+" indien versterkt.
Hieronder staat een kaart die ook aangeeft dat
sommige intervallen "vergelijkbare" kleuren
hebben.
Het interval bijvoorbeeld met een versterkte
tweede (2+) is 1 toon en een halve, net als de
derde mineur (3-). In dezelfde kolom kunt u ook
zien dat de octaaf wordt verdubbeld (9+).
Gekleurde akkoorddiagrammen
|
|
De vingerzetting bij een akkoorddiagram kan worden
weergegeven in het zwart, of in een absolute of
relatieve kleur. Dit kan worden ingesteld in de
globale instellingen, in het "Verschijning"
onderdeel.
Hier is bijvoorbeeld het C# majeur akkoord in
relatieve kleuren:
U kunt direct de grondtoon (zwart) zien, de derde
(bordeaux) en de vijfde (oranje).
Deze kleuring kan bruikbaar zijn bij de educatie en
bij het maken van muziek.
Het is bijvoorbeeld interessanter om dit akkoord te
leren terwijl u zich bewust bent van zijn
intervallen. Niet alleen zijn
"opbouw" kan dan begrepen worden, maar hij kan ook
gewijzigd worden om nieuwe
akkoorden te maken vanuit één enkele..
Als u het bovenstaande akkoord wilt omvormen tot een
een mineur akkoord
(C#m), dan weet u al dat alle derden met een
halve toon omlaag moeten (Cf interval in de kaart
hierboven). Dit betekent dat alle bordeaux noten
omhoog worden verplaatst langs de nek van de gitaar.
Zij worden weergegeven met een "-" symbool:
Omgekeerd geldt dit ook. Als u het originele akkoord
in C#sus4 wilt
veranderen,
dan moet u een halve toon aan de derden
toevoegen. Dit komt erop neer dat u hen vervangt
door vierden (blauw):
Hier is de vierde op de D snaar te moeilijk om te
spelen, dus hij wordt verwijderd.
Let op dat de kleuren ook aanwezig zijn wanneer u
akkoorddiagrammen wijzigt ("Configuratie>Wijzig
akkoorddiagram" menukeuze).
U zult waarschijnlijk vele andere toepassingen van
de inkleuring van akkoorden vinden. Dit kan zowel in
de absolute als de relatieve kleursystemen zijn.
|
Vorige pagina
